.. yağmurdum, dinmedim .. *

  Bir kadını kırdım ben aylar evvel; kızım gibi bir kadını.. Beter zamanlara denk düştü İzmir'e gelişi, beni görmek isteyişi.. Ev faresi gibi yaşadığım zamanlara denk düştü. Herkese sustuğum zamanlara.. Lakin uzun uzun yazışırken o gelmeden evvel, bildiği halde bu durumu, geldiğinde saklanışımı anlayamadı.. Kırıldı.. Kızdı.. Bense çokca sustum.. Kırdığımı bildiğim halde çok uzun sustum.. Birgün kafamı deliğimden çıkarınca, ilk onun kapısına gittim.. Açmadı.. Haklıydı.. Sonra birinin daha.. O da açmadı.. Sktiredildim, aynı sktirettiğim gibi.. "İsteyerek ya da istemeyerek kalbini kırdığım herkesin canı cehenneme" dedim, Taylan Özkan gibi geçtim köşeme..
 
  Sonra zaman aktı.. Irzımıza geçerek aktı üstelik.. Bugün uyanıp açtığımda bilgisayarı o kadını gördüm.. Durdum bir an.. Egoyu tatmin etmek? Bana göre değildi ki bu.. Açtım kapıyı, girdi içeri.. Kucağında mis gibi şarkılar, kendi küçük, içi büyük bir kadın girdi içeri.. Mentollü bir sigara, şarap, uzun cümleler.. Özlemiştim.. Sonra anlatırken aramıza giren ayları, "Saçlarımı kestrdim, 5 numara artık" dedi. "Saçlarımı kestim. Abuk sabuk birşey artık" dedim.. Şimdi bu şarkıyı dinliyoruz.. İki kadın.. Aralarında kilometreler olan 2 kayıp kadın.. Kendini keser gibi saçlarını kesen iki kayıp kadın.. Şimdi bu şarkıyı dinliyoruz..